Amsterdam: De voortzetting van het uitroeiings beleid op de Vrij ruimte

Update door de Slibvelden groep, 24 mei 2020.

Woensdag ochtend hebben we een gesprek met de desbetreffende ambtenaren gehad over de slibvelden en de eind datum van 1 november die ons is opgelegd. We gingen het gesprek in met de hoop dat Erna Berends (Stadtsdeelvoorzitt Amsterdam noord, SP) zich kan verplaatsen in onze vraag voor verlenging van ons verblijf op de slibvelden. We verlieten deze digitale meeting trillend van de herbevestiging dat desondanks alle mooie slogans en open gesprekken Amsterdam zit vast in hun uitroeiing beleid van de vrij ruimte.

Na de ontruiming van het ADM Terrein in Januari 2019 is ons een alternatieve plek aangeboden. Dit is de Slibvelden – voormalig waterzuivering bedrijf Amsterdam Noord. De afspraak was dat wij hier twee jaar konden blijven zitten en dat in de tussen tijd wij en de gemeente opzoek zouden gaan voor een duurzame oplossing. In anderhalf jaar hebben we de wonden verbonden en is gemeenschap zich zelf aan het helen. Het is redelijk gelukt om het terrein te gebruiken voor wat het is. Er is een gemeenschappelijke tuin, keuken , werkplaats, concert ruimte opgebouwd. En er zijn enkele kleinschalige optredens en buurtactiviteiten georganiseerd. [.. Lees verder]

Amsterdam: “Vrij”plaatsen en kraken. Nooit meer gekooide kippen

Free Space Now. De slogan van ADEV in 2018 – een jaarlijkse street rave georganiseerd door krakers en kunstenaars in de stad Amsterdam. De slogan verwijst naar de lobbygroep Vrijplaatsenakkoord. Geïnspireerd door de dreigende ontruiming van de ADM en de retoriek van de nieuwe regeringscoalitie van de stad ter ondersteuning van tegencultuur, is de doelstelling van het akkoord tweeledig: de legitimering van bestaande vrijplaatsen en het stimuleren van nieuwe vrijplaatsen.

Het initiatief komt voort uit een invloedrijke groep van de Amsterdamse kraakbeweging. Deze los gedefinieerde factie, onder andere de ADEV-organisatie, het Vrijplaatsenakkoord, delen van de ADM-gemeenschap en talrijke gelegaliseerde kraakpanden, gelooft in integratie met de stad in plaats van de poging zich tegen autoritaire machtsstructuren en de resulterende sociale degradatie te verzetten.

Deze factie voert campagne voor de rafelranden, hopende dat zij een aantal gebouwen kunnen verkrijgen, waar enkele minderheden (elitegroepen?) van kunstenaars en “vrijdenkers” aan de ratrace kunnen ontsnappen en “vrij” zijn. Alleen dan, zo gaat de argumentatie verder, kunnen mensen een bijdrage leveren aan de stad en – volgens één zijde van het politieke spectrum van de factie – aan het kapitalisme en het creëren van welvaart. [.. Lees verder]