21 maart 2017, 18u, Naamsepoort Brussel
De woningnood en problemen daaromtrent zijn in België en daarbuiten nog steeds belangrijk en gaat in een constante crescendo. Zo stopt de onevenwichtige stijging bv. niet waardoor huurders een steeds groter deel van hun inkomsten eraan moeten geven. De gemiddelde huurprijs was 346 euro in 1992 en in 2013 al 695 euro. Enkel al van 2004 tot 2013 ging de huurprijs met 20% omhoog. Ter herinnering: als alleenstaande krijg je 860 euro bij het OCMW en 760 euro werkloosheidsuitkering. Hoe kan je nog een betaalbare woning vinden dan? Daarenboven wil menig huisbaas niet eens verhuren aan uitkeringsgerechtigden, alsook de opkomende ‘anti-kraak’ bedrijven. Tenzij het bouwvallige en/of ongezonde woningen betreft, dan zijn zij de eerste doelgroep, goed wetende dat deze précairen de middelen noch de positie hebben om te klagen, uit angst geen woonst meer te vinden.
Tussen 2010 en 2015 zou het aantal daklozen gestegen zijn met 33%, wat het totaal in Brussel op 5000 brengt. In diezelfde tijd wordt het aantal leegstaande woningen op 15 000 tot 30 000 geschat, wat neerkomt op 3 tot 6 leegstaande woningen per dakloze in de hoofdstad. Dakloosheid is geen onoverkomelijke natuurwet, maar een gebrek aan politieke wil om het recht op huisvesting boven het recht op eigendom te waarderen. Speculatie speelt in deze leegstand ook zijn rol, door vrijwillig gebouwen leeg te laten staan, zodoende een virtueel tekort op de woningmarkt te verkrijgen. Met als gevolg: huurprijzen die stijgen of hoog blijven! [.. Lees verder]
